مرکز آموزش علمی کاربردی گنبدکاووس2

واژه کار آفرینی از ریشه فرانسوی entreprendre است که مفهوم  تعهد کردن کاری را دربرمی گیرد.
کارآفرین کسی است که تعهد می کند تا سازماندهی و مدیریت کسب و کار جدید را که توأم با ریسک است، بپذیرد.
کارآفرینی عملی میان رشته ای است که رشته های مختلفی همچون اقتصاد، روانشناسی، انسان شناسی، جامعه شناسی و مدیریت در تکامل آن نقش اساسی داشته اند.
ژوزف شومیتر از اقتصاددانان معروف، کارآفرینی را موتور محرکه توسعه اقتصاد می داند واز کارآفرینی بعنوان فرایند "تخریب خلاق" یاد می کند.این بدان معنی است که کارآفرین، تعادل ایستا را در اقتصاد، تخریب و تعادل پویا را که لازمه توسعه اقتصادی است، ایجاد می کند. به نظر وی کارآفرینی عبارت است از 1-عرضه کالایی جدید  2-  روشی جدید درفرآیند تولید 3- ایجاد بازاری جدید 4- یافتن منابع جدید و 5- ایجاد هرگونه تشکیلات جدید در کسب و کار.

اهمیت و ضرورت کارآفرینی:
روند توسعه اقتصادی در کشورهای توسعه یافته بیانگر این واقعیت است که اقتصاد تحت تأثیر کارآفرینی است و کارآفرینان درتوسعه اقتصادی کشورهای توسعه یافته، نقش اساسی را داشته اند، بگونه ای که یکی از شرایط توسعه اقتصادی پویا، کارآفرینی و توسعه آن می باشد.
مهم ترین نقش های کارآفرینی در روند توسعه عبارتست از:
1- کارآفرینی موجب گردآوری پس اندازهای عمومی بی هدف و سرگردان می شود.
2- کارآفرینی موجب ایجاد اشتغال در سطح وسیع می شود.
3- کارآفرینی به توسعه متوازن منطقه ای منجر می شود و همچنین باعث کاهش تمرکز اقتصادی در منطقه می شود.
4- کارآفرینی منجر به توزیع مجدد ثروت، درآمد و حتی قدرت سیاسی بصورت عادلانه در جامعه می شود.
5- کارآفرینی باعث تحرک منابع، سرمایه ها و مهارت های بی استفاده و سرگردان جامعه می شود.
6- از آنجا که کارآفرینان پیوسته درحال ابداع و نوآوری اند، لذا کارآفرینی کیفیت زندگی را بهبود می بخشد.
7- کارآفرینی موجب افزایش سود اجتماعی از طریق دولت می شود. افزایش درآمد از طریق کارآفرینی موجب بهبود خدمات رسانی دولت در زمینه های اجتماعی و فرهنگی می شود.
8- همچنین کارآفرینی عامل تحریک و تشویق رقابت، جمع آوری و سازماندهی منابع و استفاده اثر بخش از آنها و همچنین عامل تحول و تجدید حیات ملی است.

همانگونه که مشخص است دانشگاه نقش واقعی و بالقوه ای را در توسعه اقتصادی کشورها دارد. ماهیت جدید رقابت در عرصه بین المللی این نقش را به طور بنیادین تغییر می دهد و دانشگاه ها باید از رویکرد سنتی با هدف آموزش به رویکرد جدید یعنی تبدیل دانش و اطلاعات به محصولاتی با قابلیت تجاری سازی تغییر پیدا کنند. و لذا رابطه بین صنعت و دانشگاه بواسطه تغییر هدف و فعالیت دانشگاه های عصر حاضر از انباشته شدن اطلاعات به کار برای ساختن آنها میسر خواهد بود و این می تواند نهایتا به توسعه ملی و منطقه ای منجر شود و همه اینها بواسطه استفاده دانشگاه ها از حوزه های تخصصی کارآفرینی میسر خواهد بود. چرا که بدلیل مشکلات موجود در انتقال علم و فناوری و همچنین بعلت وجود مشکلات فراوان اقتصادی، استفاده از دانش جدید که بر مبنای اصول علمی ایجاد شده، می تواند عامل مهم و قوی در جهت رشد اقتصادی و برتری در سطح منطقه باشد. بنابراین کارآفرین ساختن دانشگاه ها تأثیر قوی و مثبتی بر توسعه منطقه ای دارد.
همچنین وظیفه دانشگاه ها نیز در جهت تقویت جایگاه خود و رقابت در عرصه دانش و فناوری، جذب دانشجویان با رویکردها و خصوصیات کارآفرینانه ازقبیل نیاز به موفقیت، ریسک پذیری بالاتر، تلاش گرا و عمل گرا بودن و فعال و نوآور بودن است. رویکرد استراتژیک کارآفرینانه دانشگاه ها با دانشجویان خلاق و مبدع و نوآور پیوند اساسی خورده است.
همچنین انجام تحقیقات اقتصادی، دانشگاه را وادار به برقراری ارتباط با محیط بیرونی می سازد. معضلی که در حال حاضر دانشگاه ها دست به گریبان آن هستند. همچنین از رویکردهای عملیاتی دانشگاه ها در تبدیل شدن به دانشگاه کارآفرین، تأسیس مراکز رشد شرکت های فناوری و همچنین پارک های علم و فناوری می باشد که شرکت های مستقر در چنین مکان هایی حاصل نتایج و تحقیقات دانشگاهی در زمینه های مختلف علم و تکنولوژی می باشد و اینگونه است که می توان صنعتی داشت که هر روز با پویایی بیشتر در عرصه رقابت جهانی عمل کرده و از طرفی دانشگاهی که نیازهای صنعت را به خوبی رفع می کند و این محقق نخواهد شد مگر با کارآفرینی و دانشگاه کارآفرین!

---

مدیر دفتر کارآفرینی: استاد شیخ